Czwarty dziedziniec
Dziedziniec zamku powstał podczas przebudowy za czasów pierwszych Piccolominiów w połowie XVII wieku. Jednak już wcześniej w tym miejscu znajdowały się budynki gospodarcze, urzędowe lub zbrojownia. Najciekawszym elementem architektonicznym jest portal nad przejściem do kolejnej części kompleksu. Na portalu znajduje się herb Piccolominich i Order Złotego Runa. Tekst przedstawia sylwetkę Ottavia I Piccolomini. Znajdują się tu jednak również inne miejsca, które warto wspomnieć.
Pierwotnie stara kuźnia, której historia sięga dawnych czasów zamku. Prawdopodobnie znajdowała się tu już za czasów Smiřickich. W okresie piccolominskim została podwyższona o jedno piętro. Później budynek miał służyć jako plebania, a ostatnio mieściła się tu administracja lasów majątku Nachod. Dlatego do dziś nazywana jest Lesárna (leśniczówka).
Pierwotnie nazywana starą kancelarią. Jest to budynek administracji regionalnej z salą na parterze, w której znajduje się piękny stiukowy sufit. Również ten budynek został w okresie piccolominskim podwyższony o jedno piętro. Ze względu na swój niemal sześcienny kształt nazywany jest dziś Kostką.
Jedna z najważniejszych budynków kompleksu. Baszta artyleryjska – turion. Budynki tego typu są bardzo rzadkie w Europie Środkowej. Jest to element zabezpieczający z okresu piccolominskiego, jednak prawdopodobnie nigdy nie spełniał swojej funkcji. Na parterze budynku znajdowały się stajnie. Później przeznaczenie budynku uległo zmianie i w XIX wieku na pierwszym piętrze powstało zamkowe teatr. Następnie był to budynek gospodarczy ze stajnią.
Ogród w stylu francuskim pojawił się tu po raz pierwszy już w połowie XVIII wieku. W kolejnych latach był kilkakrotnie przebudowywany. Największe zmiany miały miejsce w drugiej połowie lat 40. XX wieku, kiedy to w jego centrum umieszczono okrągłą fontannę, a w tylnej części posąg bogini łowów Diany.