Baszta jest wspomniana już w XVII wieku. Jest to baszta obronna z dachem pokrytym gontem, w której do dziś znajduje się studnia. Tuż obok baszty znajduje się duży obronny rów zamkowy. Po tym, jak przestała pełnić funkcję obronną, była wykorzystywana jako ogród. Od lat 90. ubiegłego wieku do 2025 roku służył jako wybieg dla niedźwiedzi.

Baszta obronna po południowo-wschodniej stronie kompleksu z drewnianą galerią jest uznawana za jedną z najstarszych części obronnych kompleksu. Później służyła jako mieszkanie ogrodnika zamkowego.

Jedna z najcenniejszych części wnętrz zamku. Kaplica zamkowa pochodzi z pierwszego okresu piccolominskiego. W lewej części kaplicy, na najwyższym piętrze, znajduje się oratorium, a poniżej chór i zakrystia. Wnętrze kaplicy tworzą przede wszystkim bogate stiuki i freski, które tematycznie nawiązują do historii Madonny. Wyjątkowe są naturalnej wielkości rzeźby czterech ewangelistów. Chociaż dekoracje pochodzą z okresu Piccolominiów, kaplica była używana również przez późniejszych właścicieli. Na przykład w zakrystii przechowywano szczątki księżnej Katarzyny Wilhelminy Żagańskiej. Haft tekstylny z herbem rodziny Schaumburg-Lippe służy jako pamiątka po ostatnich właścicielach zamku. Na koniec warto wspomnieć o drzwiach wejściowych do kaplicy, ponieważ są to najstarsze drzwi w całym kompleksie zamkowym.